Η Μαδρίτη μπορεί να μην είναι μια πόλη που θα σε εντυπωσιάσει με την πρώτη ματιά, αλλά σίγουρα είναι μια πόλη στην οποία θα περάσεις καλά. Τα Χριστούγεννα είναι πολύ ωράια στολισμένη και η ατμόσφαιρα είναι πολύ γιορτινή και πολύ ζωντανή. Βέβαια, η Μαδρίτη έχει μια γιορτινή ατμόσφαιρα καθόλη τη διάρκεια του χρόνου και αυτό οφείλεται στο ότι οι Μαδριλένοι ξέρουν να ζουν και να διασκεδάζουν. Από νωρίς το πρωί κατακλύζουν τα μπαρ και τα καφέ για να πιουν, να φάνε τα παραδοσιακά tapas και να συζητήσουν. Η φιλοξενία των Μαδριλένων, η χαρούμενη διάθεσή τους, αλλά και τα όμορφα αξιοθέατα της πόλης κέρδισαν μια θέση στους αγαπημένους μας προορισμούς.
Η Μαδρίτη είναι μια πόλη που επιβάλλεται να την περπατήσεις. Εμείς ξεκινήσαμε από την Puerta del Sol (Πύλη του Ηλίου) και κατευθυνθήκαμε προς την Plaza Mayor. Σ' αυτό το άρθρο θα σας δείξω κάποια από τα ωραιότερα αξιοθέατα που επισκεφτήκαμε, με μπόλικο φωτογραφικό υλικό.
H Puerta del Sol είναι το σημείο μηδέν της Ισπανίας. Από εκεί ξεκινάνε οι χιλιομετρικές αποστάσεις του τεράστιου οδικού δικτύου της. Πρόκειται για μια πολύ όμορφη πλατεία, στην οποία υπάρχει το άγαλμα - σύμβολο της πόλης, η αρκούδα με τη φραουλιά (μαδρόνιο).
Τα μεσάνυχτα της Πρωτοχρονιάς πλήθος ανθρώπων συγκεντρώνονται στην πλατεία και τρώνε μια ρώγα σταφύλι με κάθε χτύπημα του ρολογιού, έθιμο που θεωρείται ότι φέρνει καιλή τύχη στους Μαδριλένους. Επίσης, καθόλη τη διάρκεια των γιορτών κόσμος συγκεντρώνεται όλες τις ώρες στην πλατεία, κάνει βόλτες και διασκεδάζει.
Plaza Mayor: Η μεγαλύτερη πλατεία της πόλης. Εντυπωσιακή και πολυσύχναστη. Χτίστηκε κατά τη διάρκεια των Αψβούργων και είναι η κεντρική πλατεία της Μαδρίτης. Το άγαλμα που δεσπόζει στην πλατεία είναι του βασιλιά Φιλίππου του Γ' και ολοκληρώθηκε το 1616. Το άγαλμα ξεκίνησε από τον Ιταλό Τζοβάνι ντε Μπολόνια και ολοκληρώθηκε από το μαθητή του Πιέτρο Τάκα. Μεταφέρθηκε στην πλατεία το 1848.
Καθίσαμε για καφέ σε ένα από τα πολυάριθμα καφέ της πλατείας και αφουγκραστήκαμε τον παλμό των Ισπανών. Το βράδυ η πλατεία φωτίζεται χριστουγιεννιάτικα και κατά τη διάρκεια των εορτών λειτουργεί παζάρι με παραδοσιακά αντικείμενα, γλυκά και ζαχαρωτά.
Μουσείο Prado: Από τα σημαντικότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Το Prado είναι ένα μουσείο που αξίζει να επισκεφθεί κάποιος, είτε του αρέσει, είτε δεν του αρέσει η ζωγραφική. Το μουσείο κατασκευάστηκε από τον Κάρολο τον Γ' και στεγάζεται σε ένα καταπληκτικό κτήριο, με το άγαλμα του Βελάθκεθ στην είσοδό του. Το μουσείο φιλοξενεί μια τεράστια συλλογή που απαρτίζεται κυρίως από πίνακες, σχέδια και γλυπτά. Στο μουσείο εκτίθενται έργα των Βελάθκεθ, Γκόγια, Καραβάτζιο, Ραφαέλο, Μποτιτσέλι, Θεοτοκόπουλου, Ρέμπραντ κα. Είναι δύσκολο να επιλέξει κανείς μεταξύ των ανεκτίμητης αξίας έργων του μουσείου. Προσωπικά μου έκαναν εντύπωση "ο Κήπος των επίγειων Απολάυσεων" του Ιερώνυμου Μπος, οι "Las Meninas" του Βελάθκεθ και "το λιβάδι του Αγίου Ισιδώρου" του Γκόγια. Έξω από το μουσείο μπορείτε να θαυμάσετε και το άγαλμα του Γκόγια.
Μουσείο Reina Sofia: Η αλήθεια είναι ότι, παρόλο που θέλαμε, δεν προλάβαμε να αφιερώσουμε στο μουσείο αυτό το χρόνο που του αρμόζει. Παρόλα αυτά πήγαμε μόνο και μόνο για να δούμε την περίφημη Guernica του Πικάσο. Εξαιρετικό και εντυπωσιακό έργο, το οποίο εκτίθεται σε ξεχωριστή αίθουσα στο μουσείο. Απέναντι από το έργο έχει τοποθετηθεί μια σειρά φωτογραφιών που αποτυπώνουν τα σχέδια του Πικάσο, μέχρι της τελικής μορφής του πίνακα.
Πάρκο Retiro: Παρότι Δεκέμβρης, είμασταν τυχεροί και ο καιρός μας επέτρεψε να κάνουμε μια ωραία βόλτα στο μεγαλύτερο πάρκο της Μαδρίτης. Το πάρκο είναι ιδανικό για χαλάρωση. Εμείς πήγαμε μετά το μουσείο Prado και γεμίσαμε τις μπαταρίες μας για την υπόλοιπη ημέρα.
Όταν το πάρκο φτιάχτηκε το 1632 πρόσβαση σ' αυτό είχαν μόνο οι βασιλιάδες. Το πάρκο άνοιξε για το κοινό το 1868. Από το αρχικό παλάτι, που υπήρχε στην περιοχή, μόνο δύο κτήρια διασώθηκαν από τους Ναπολεόντιους πολέμους. Το Museo del Ejercito (στρατιωτικό μουσείο) και το Cason del Buen Retiro (μουσείο με πίνακες του 19ου και 20ου αι).
Κοντά στη βόρεια είσοδο του πάρκου υπάρχει τεχνητή λίμνη, με το μνημείο του Αλφόνσου του ΙΒ. Προς τη νότια πλευρά του πάρκου υπάρχει μια μικρότερη λίμνη, στην άκρη της οποίας υπάρχει ένα όμορφο γυάλινο κτήριο, το Palacio de Cristal.
Κοντά στην περιοχή βρίσκεται και το Palacio de Velazquez. Σήμερα και τα δύο κτήρια χρησιμοποιούνται για προσωρινές εκθέσεις.
Οι ποδοσφαιρόφιλοι, ίσως γνωρίζετε αυτήν την πλατεία από τους πανυγηρισμούς των οπαδών της Ρεάλ, οι οποίοι συγκεντρώνονται εδώ σε όλες τις μεγάλες επιτυχίες της ομάδας τους.
Πολύ εντυπωσιακό είναι και το Palacio Real, με τις αμέτρητες αίθουσές του, από τις οποίες περισσότερες από τις μισές είναι ανοιχτές για το κοινό.
Santiago Bernabeu: Για πολλούς είναι ο ναός του ποδοσφαίρου. Ένα γήπεδο πραγματικό μουσείο. Μπορείτε να το επισκεφτείτε και να δείτε από κοντά την ιστορία της καλύτερης ποδοσφαιρικής ένωσης στην ιστορία του αθλήματος (FIFA, 1998). Είδαμε τα πάντα, από την ίδρυση της ομάδας μέχρι και σήμερα. Οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους...
Ένα τελευταίο μέρος που επισκεφτήκαμε και μας άρεσε πολύ ήταν το εστιατόριο Botin. Το εστιατόριο έχει γραφτεί στο βιβλίο Guinness ως το πιο παλιό εστιατόριο στον κόσμο, αφού λειτουργεί από το 1725. Πολύ ζεστός και φιλικός χώρος, που συνδυάζεται με πολύ καλό φαγητό. Οι τιμές είναι λίγο τσιμπημένες, αλλά αν το αντέχει η τσέπη σας αξίζει να το επισκεφθείτε. Γενικά, ό,τι και να δοκιμάσαμε μας άρεσε, αλλά ξεχωρίσαμε την ομελέτα με σπαράγγια και το ψητό χοιρινό.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφέρω το μοναδικό πράγμα που μου έκανε άσχημη εντύπωση στην Ισπανία. Η πό λη μου φάνηκε αρκετά βρώμικη. Παντού στο δρόμο υπήρχαν σκουπίδια. Μπαίναμε σε κάποια μπαράκια για να πιούμε το ποτό μας και στο μαγαζί υπήρχαν παντού σκουπίδια. Ακόμα και τα τραπεζάκια που μπορεί να καθόμασταν δεν ήταν πάντα σκουπισμένα και καθαρά. Επίσης, πολλά μαγαζιά είχαν μια αποπνικτική ατμόσφαιρα από την μυρωδια των φαγητών, τόσο που δεν μπορούσαμε για κανένα λόγο να κάτσουμε μέσα να πιουμε το ποτό μας. Βέβαια, το γεγονός αυτό δε μας χάλασε τη διάθεση, η οποία γινόταν κάθε μέρα και καλύτερη χάρη στη φιλοξενία και στη ζεστασιά των Ισπανών.
Η Μαδρίτη είναι μια πόλη που επιβάλλεται να την περπατήσεις. Εμείς ξεκινήσαμε από την Puerta del Sol (Πύλη του Ηλίου) και κατευθυνθήκαμε προς την Plaza Mayor. Σ' αυτό το άρθρο θα σας δείξω κάποια από τα ωραιότερα αξιοθέατα που επισκεφτήκαμε, με μπόλικο φωτογραφικό υλικό.
H Puerta del Sol είναι το σημείο μηδέν της Ισπανίας. Από εκεί ξεκινάνε οι χιλιομετρικές αποστάσεις του τεράστιου οδικού δικτύου της. Πρόκειται για μια πολύ όμορφη πλατεία, στην οποία υπάρχει το άγαλμα - σύμβολο της πόλης, η αρκούδα με τη φραουλιά (μαδρόνιο).
Τα μεσάνυχτα της Πρωτοχρονιάς πλήθος ανθρώπων συγκεντρώνονται στην πλατεία και τρώνε μια ρώγα σταφύλι με κάθε χτύπημα του ρολογιού, έθιμο που θεωρείται ότι φέρνει καιλή τύχη στους Μαδριλένους. Επίσης, καθόλη τη διάρκεια των γιορτών κόσμος συγκεντρώνεται όλες τις ώρες στην πλατεία, κάνει βόλτες και διασκεδάζει.
Plaza Mayor: Η μεγαλύτερη πλατεία της πόλης. Εντυπωσιακή και πολυσύχναστη. Χτίστηκε κατά τη διάρκεια των Αψβούργων και είναι η κεντρική πλατεία της Μαδρίτης. Το άγαλμα που δεσπόζει στην πλατεία είναι του βασιλιά Φιλίππου του Γ' και ολοκληρώθηκε το 1616. Το άγαλμα ξεκίνησε από τον Ιταλό Τζοβάνι ντε Μπολόνια και ολοκληρώθηκε από το μαθητή του Πιέτρο Τάκα. Μεταφέρθηκε στην πλατεία το 1848.
Καθίσαμε για καφέ σε ένα από τα πολυάριθμα καφέ της πλατείας και αφουγκραστήκαμε τον παλμό των Ισπανών. Το βράδυ η πλατεία φωτίζεται χριστουγιεννιάτικα και κατά τη διάρκεια των εορτών λειτουργεί παζάρι με παραδοσιακά αντικείμενα, γλυκά και ζαχαρωτά.
Κλειστή αγορά San Miguel: Δίπλα στην Plaza Mayor βρίσκεται η κλειστή αγορά San Miguel. Δοκιμάσαμε πολύ γευστικά tapas και εξαιρετικό κρασί. Μας άρεσαν τα tapas με χαβιάρι και τα γεμιστά όστρακα. Εξίσου νόστιμη ήταν και η παέγια με θαλασσινά. Η αγορά είναι πάντα γεμάτη και θέλει λίγο χρόνο για να βρείτε να καθήσετε, αλλά πραγματικά πρέπει να ζήσετε την εμπειρία.
Μουσείο Prado: Από τα σημαντικότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Το Prado είναι ένα μουσείο που αξίζει να επισκεφθεί κάποιος, είτε του αρέσει, είτε δεν του αρέσει η ζωγραφική. Το μουσείο κατασκευάστηκε από τον Κάρολο τον Γ' και στεγάζεται σε ένα καταπληκτικό κτήριο, με το άγαλμα του Βελάθκεθ στην είσοδό του. Το μουσείο φιλοξενεί μια τεράστια συλλογή που απαρτίζεται κυρίως από πίνακες, σχέδια και γλυπτά. Στο μουσείο εκτίθενται έργα των Βελάθκεθ, Γκόγια, Καραβάτζιο, Ραφαέλο, Μποτιτσέλι, Θεοτοκόπουλου, Ρέμπραντ κα. Είναι δύσκολο να επιλέξει κανείς μεταξύ των ανεκτίμητης αξίας έργων του μουσείου. Προσωπικά μου έκαναν εντύπωση "ο Κήπος των επίγειων Απολάυσεων" του Ιερώνυμου Μπος, οι "Las Meninas" του Βελάθκεθ και "το λιβάδι του Αγίου Ισιδώρου" του Γκόγια. Έξω από το μουσείο μπορείτε να θαυμάσετε και το άγαλμα του Γκόγια.
Μουσείο Reina Sofia: Η αλήθεια είναι ότι, παρόλο που θέλαμε, δεν προλάβαμε να αφιερώσουμε στο μουσείο αυτό το χρόνο που του αρμόζει. Παρόλα αυτά πήγαμε μόνο και μόνο για να δούμε την περίφημη Guernica του Πικάσο. Εξαιρετικό και εντυπωσιακό έργο, το οποίο εκτίθεται σε ξεχωριστή αίθουσα στο μουσείο. Απέναντι από το έργο έχει τοποθετηθεί μια σειρά φωτογραφιών που αποτυπώνουν τα σχέδια του Πικάσο, μέχρι της τελικής μορφής του πίνακα.
Πάρκο Retiro: Παρότι Δεκέμβρης, είμασταν τυχεροί και ο καιρός μας επέτρεψε να κάνουμε μια ωραία βόλτα στο μεγαλύτερο πάρκο της Μαδρίτης. Το πάρκο είναι ιδανικό για χαλάρωση. Εμείς πήγαμε μετά το μουσείο Prado και γεμίσαμε τις μπαταρίες μας για την υπόλοιπη ημέρα.
Όταν το πάρκο φτιάχτηκε το 1632 πρόσβαση σ' αυτό είχαν μόνο οι βασιλιάδες. Το πάρκο άνοιξε για το κοινό το 1868. Από το αρχικό παλάτι, που υπήρχε στην περιοχή, μόνο δύο κτήρια διασώθηκαν από τους Ναπολεόντιους πολέμους. Το Museo del Ejercito (στρατιωτικό μουσείο) και το Cason del Buen Retiro (μουσείο με πίνακες του 19ου και 20ου αι).
Κοντά στη βόρεια είσοδο του πάρκου υπάρχει τεχνητή λίμνη, με το μνημείο του Αλφόνσου του ΙΒ. Προς τη νότια πλευρά του πάρκου υπάρχει μια μικρότερη λίμνη, στην άκρη της οποίας υπάρχει ένα όμορφο γυάλινο κτήριο, το Palacio de Cristal.
Κοντά στην περιοχή βρίσκεται και το Palacio de Velazquez. Σήμερα και τα δύο κτήρια χρησιμοποιούνται για προσωρινές εκθέσεις.
Είδαμε, επίσης, την Plaza de Espana, με το άγαλμα του Δον Κιχώτη και την Plaza de Cybeles, με το συντριβάνι της Κυβέλης, το οποίο είναι από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της πόλης.
Πολύ εντυπωσιακό είναι και το Palacio Real, με τις αμέτρητες αίθουσές του, από τις οποίες περισσότερες από τις μισές είναι ανοιχτές για το κοινό.
Santiago Bernabeu: Για πολλούς είναι ο ναός του ποδοσφαίρου. Ένα γήπεδο πραγματικό μουσείο. Μπορείτε να το επισκεφτείτε και να δείτε από κοντά την ιστορία της καλύτερης ποδοσφαιρικής ένωσης στην ιστορία του αθλήματος (FIFA, 1998). Είδαμε τα πάντα, από την ίδρυση της ομάδας μέχρι και σήμερα. Οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους...
Ένα τελευταίο μέρος που επισκεφτήκαμε και μας άρεσε πολύ ήταν το εστιατόριο Botin. Το εστιατόριο έχει γραφτεί στο βιβλίο Guinness ως το πιο παλιό εστιατόριο στον κόσμο, αφού λειτουργεί από το 1725. Πολύ ζεστός και φιλικός χώρος, που συνδυάζεται με πολύ καλό φαγητό. Οι τιμές είναι λίγο τσιμπημένες, αλλά αν το αντέχει η τσέπη σας αξίζει να το επισκεφθείτε. Γενικά, ό,τι και να δοκιμάσαμε μας άρεσε, αλλά ξεχωρίσαμε την ομελέτα με σπαράγγια και το ψητό χοιρινό.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφέρω το μοναδικό πράγμα που μου έκανε άσχημη εντύπωση στην Ισπανία. Η πό λη μου φάνηκε αρκετά βρώμικη. Παντού στο δρόμο υπήρχαν σκουπίδια. Μπαίναμε σε κάποια μπαράκια για να πιούμε το ποτό μας και στο μαγαζί υπήρχαν παντού σκουπίδια. Ακόμα και τα τραπεζάκια που μπορεί να καθόμασταν δεν ήταν πάντα σκουπισμένα και καθαρά. Επίσης, πολλά μαγαζιά είχαν μια αποπνικτική ατμόσφαιρα από την μυρωδια των φαγητών, τόσο που δεν μπορούσαμε για κανένα λόγο να κάτσουμε μέσα να πιουμε το ποτό μας. Βέβαια, το γεγονός αυτό δε μας χάλασε τη διάθεση, η οποία γινόταν κάθε μέρα και καλύτερη χάρη στη φιλοξενία και στη ζεστασιά των Ισπανών.
Δεν είναι και η ομορφότερη πόλη, αλλά την ανεβάζει επίπεδο ο ''ναός του ποδοσφαίρου'' το Σαντιάγκο Μπερναμπέου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή